ในสายตาของคนอื่น เหวินชูคือเด็กดีผู้เรียบร้อย ทว่าความจริงแล้วเธอเป็นคนที่มีอาการกลัวสังคมอย่างรุนแรง จนกระทั่งเธอทะลุมิติเข้าไปในนิยายรักวัยรุ่นมหาวิทยาลัย และกลายเป็น 'อดีตแฟนสาวตัวร้าย' ของพระเอก
ตามเนื้อเรื่องแล้ว ตัวละครนี้จะใช้ความงี่เง่าเอาแต่ใจและการอาละวาดสร้างเรื่อง จนสามารถ 'ผลักไส' ความรักให้หลุดลอยไปได้สำเร็จ และกลายเป็นตัวเปรียบเทียบที่สมบูรณ์แบบให้กับความรักอันแสนหวานของพระนาง
เดิมทีเหวินชูตั้งใจจะดำเนินตามบทบาทเพื่อให้เลิกรากันได้สำเร็จ แต่เธอกลับนึกขึ้นได้ว่าพระเอกในเรื่องนี้เป็นพวกคลั่งรักสายดาร์กที่จิตไม่ปกติ ไม่เพียงแต่จะวางแผนแก้แค้นแฟนเก่า แต่ในตอนท้ายยังใช้ความรุนแรงบังคับรักกับนางเอกอีกด้วย
เหวินชูผู้กลัวสังคมจึงตกอยู่ในที่นั่งลำบาก หากทำตัวงี่เง่าตามบทก็คงถูกพระเอกแก้แค้น แต่ถ้าขอเลิกเองก็อาจจะไปสะกิดต่อมเจ้าคิดเจ้าแค้นของเขาจนถูกเอาคืนอยู่ดี
เธอจึงลองค้นหาวิธีเลิกกับแฟนให้สำเร็จผ่านอินเทอร์เน็ต
และก็ได้คำตอบที่เหนือความคาดหมาย นั่นคือ 'การรุกหนักด้วยความรักจนเกินพอดี'!
ในขณะที่ยังคงรักษาภาพลักษณ์สาวเจ้าปัญหา เธอก็เริ่มใช้แผนรุกหนักด้วยการออดอ้อนและติดหนึบ เพราะเชื่อว่าไม่มีผู้ชายคนไหนจะทนแฟนสาวที่มีความต้องการควบคุมสูงขนาดนี้ได้!
นานวันเข้า เธอเริ่มพบว่าพระเอกปฏิบัติกับเธอค่อนข้างดี บางทีพอถึงเวลาที่นางเอกปรากฏตัว ทั้งสองคนอาจจะเลิกรากันได้ด้วยดี
แต่ทำไมสายตาที่เขามองเธอถึงได้ลึกล้ำขึ้นเรื่อยๆ แถมยังกลายเป็นฝ่ายที่ติดเธอมากกว่าเดิมเสียอีก?
เหวินชู: O.O เดี๋ยวสิ บทมันไม่ใช่อย่างนี้นี่นา!
ในที่สุดนางเอกก็ปรากฏตัว เหวินชูจึงลองหยั่งเชิงขอเลิกอย่างระมัดระวัง แต่ไฉนทุกครั้งที่เอ่ยปากขอเลิก เธอถึงถูกเขากดลงจูบอย่างเร่าร้อนทุกที?
##
วันหนึ่ง สีหลีเหย่ได้เห็นบันทึกช่วยจำของแฟนสาว
เขาหลุดหัวเราะออกมา ที่แท้เธอก็คิดจะทิ้งเขาอย่างนั้นหรือ?
"เลิกกันงั้นเหรอ?"
เขาหลุบตาลงพลางทวนคำนั้นด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล
"เหวินชู อย่าแม้แต่จะคิด"