เป็นนางร้ายในวันสิ้นโลก? ก็ขอใช้ชีวิตเชิดๆ ไปวันๆ แล้วกันนะ

ข่าวดีคือ: เธอได้กลายเป็นคุณหนูผู้สูงศักดิ์ที่มีคู่หมั้นสุดหล่อแถมยังรวยล้นฟ้า

ข่าวร้ายคือ: เธอคือตัวร้ายหญิงที่ต้องตาย และคู่หมั้นของเธอก็คือพระเอกของเรื่อง แถมเธอยังทะลุมาในช่วงเวลาที่เพิ่งผลักนางเอกลงไปในฝูงซอมบี้พอดี!

กำไลหยกมรดกตกทอดที่คู่หมั้นมอบให้คือ ‘ของวิเศษ’ ชิ้นสำคัญ และมันก็ยังไม่ถูกนางเอกแย่งชิงไป

ขอโทษทีนะ... ในเมื่อมันอยู่ในมือเธอแล้ว มันก็ต้องเป็นของเธอ!

ในยุควันสิ้นโลกที่เต็มไปด้วยวิกฤตและอันตรายถึงชีวิตได้ทุกวินาที

เจียงอวี๋ถานซึ่งยังมีพลังต่อสู้ไม่สูงนักในตอนแรก จึงตัดสินใจว่าจะต้องเกาะขาใหญ่เอาไว้ให้แน่น แต่ถ้าจะให้เธอไปประจบประแจงนางเอกที่มีเรื่องบาดหมางกันล่ะก็... ฝันไปเถอะ!

-

เมื่อเห็นเจียงอวี๋ถานเริ่มจะทำตัวกร่างขึ้นทุกวัน บางคนจึงไปฟ้องเสิ่นเฮ่อกุยให้ช่วยจัดการเธอเสียที

เขาตอบกลับมาว่า: "แล้วจะให้ผมทำยังไงล่ะ?"

เสิ่นเฮ่อกุย: "ตราบใดที่ไม่มาวุ่นวายกับผม จะไปป่วนใครก็เชิญตามสบาย"

เธอเคยให้คำมั่นสัญญาไว้กับเสิ่นเฮ่อกุยว่า: 'ฉันจะไม่สร้างปัญหาให้คุณแน่นอน ฉันจะทำเหมือนคุณเป็นพี่ชายแท้ๆ เลย'

ทว่าสายตาที่เขามองเธอนั้น กลับเริ่มร้อนแรงขึ้นทุกที...

เมื่อวันที่เธอแข็งแกร่งจนมีปีกกล้าขาแข็ง และคิดจะตีตัวออกห่างจากเขา ชายหนุ่มก็รวบตัวเธอเข้าสู่อ้อมกอด พร้อมกับโน้มตัวลงมาบดจูบอย่างเร่าร้อน: "อวี๋ถาน ใช้ประโยชน์จากผมเสร็จแล้วก็คิดจะเขี่ยทิ้งเลยเหรอ ใจร้ายเกินไปหน่อยมั้ง"

เสิ่นเฮ่อกุยในเวลาต่อมา: "ถ้าอยากทำเรื่องร้ายๆ เมื่อไหร่ เรียกผมด้วยนะ"

-

น่าเสียดายที่เธอไม่ได้ทะลุมิติมาช่วงก่อนวันสิ้นโลกเพื่อตุนเสบียง แต่ในเมื่อของวิเศษของเธอคือมิติที่สามารถ 'ช้อปปิ้งแบบศูนย์บาท' แถมยังเชื่อมต่อกับโลกโบราณ, ยุคดาราจักร และโลกแห่งการบำเพ็ญเพียรได้อีก... แล้วเธอจะต้องกลัวเรื่องขาดแคลนเสบียงไปทำไม?

เมื่อผลไม้เพิ่มพลังปรากฏขึ้น การที่เธอจะจัดการกินผลไม้จิตวิญญาณพวกนั้นก็คงไม่เกินไปใช่ไหม?

เมื่อพืชและสัตว์กลายพันธุ์กลายเป็นสัตว์เลี้ยงคู่ใจ เธอก็จะมีสัตว์อสูรไว้ใช้งาน!

เมื่อผู้มีพลังธาตุทองกลายเป็นยอดมนุษย์แปลงร่าง เธอก็แค่ซื้อ 【หุ่นรบ】 มาใช้!

เมื่อผู้มีพลังธาตุไม้สามารถสกัดสารสกัดจากพืชได้ งั้นก็เริ่มการ 【ปรุงยา】 เลยแล้วกัน!

-

ปล. เสิ่นเฮ่อกุยกับหลินทิงเสวี่ยไม่มีความเกี่ยวข้องใดๆ กันทั้งในชาติไหนๆ!

หลินทิงเสวี่ยไม่เคยได้กำไลไปครอง!

ไม่มีเลย ไม่มีจริงๆ!