ย้อนเวลากลับมาล่อลวงรูมเมทของแฟนเก่าให้เลิกซึน

ในคืนก่อนวันแต่งงาน หร่วนหนานอินได้พบว่าคู่หมั้นที่เป็นเพื่อนสมัยเด็กของเธอนั้นมีนิสัยเจ้าชู้ไม่เปลี่ยน

ชายสารเลวผู้นั้นกลับโกรธกลบเกลื่อนความผิด "ก็ใครใช้ให้เธอเป็นเหมือนข้าวสวยธรรมดาล่ะ กินไปนานๆ มันก็น่าเบื่อ ใครๆ ก็ชอบอะไรที่มันแปลกใหม่ทั้งนั้นแหละ"

'งั้นเหรอ?' หร่วนหนานอินไม่เข้าใจความหมายของคำว่าข้าวสวยธรรมดา แต่เธอก็ตัดสินใจที่จะลองทำความเข้าใจดู

เธอจึงส่งข้อความนั้นออกไป—"โรงแรมซิงเย่ว ห้อง 1001 กล้ามานัดพบไหม?"

เผยจืออิ่งมาหาเธออย่างรวดเร็ว และมอบจุมพิตที่เร่าร้อนและหนักหน่วงแก่เธอ

เขาเอ่ยขึ้นว่า "ฉันควรจะแย่งเธอมาตั้งนานแล้ว... จะศีลธรรมหรือศักดิ์ศรีอะไรก็ช่าง ต่อให้ต้องเป็นมือที่สาม ฉันก็ยอม..."

เธอคิดในใจว่า 'ความแปลกใหม่นี่มันเร้าใจจริงๆ'

ทว่าน่าเสียดายที่ยังไม่ทันได้ลิ้มรสอาหารรสเลิศ พริบตาเดียวเธอกลับย้อนเวลากลับไปในช่วงสมัยมหาวิทยาลัยเสียแล้ว

ในช่วงเวลานี้ เพื่อนสมัยเด็กสารเลวคนนั้นกำลังวุ่นอยู่กับการนอกใจ โดยที่เธอไม่รู้เรื่องรู้ราวเลยแม้แต่น้อย ส่วนเผยจืออิ่ง นักศึกษาหนุ่มสุดหล่อที่ยืนอยู่ตรงหน้าเธอก็กำลังแสร้งทำเป็นว่าเขาไม่ได้แอบรักแฟนสาวของรูมเมทอยู่

หร่วนหนานอิน: 'พ่อหนุ่มรูปหล่อ เลิกแสร้งทำได้แล้ว อีกสิบปีให้หลัง นายบอกฉันเองว่ายอมเป็นมือที่สามให้ฉัน!'