กอบกู้ทั้งสำนักด้วยการทำตัวสโลว์ไลฟ์

ในนิยายเรื่องนี้ เมื่อศิษย์น้องเล็กตกอยู่ในอันตราย ศิษย์พี่รองต้องออกหน้า เมื่อศิษย์น้องเล็กต้องการศัสตราวุธเทพ ศิษย์พี่รองต้องไปแย่งชิงมาให้ และเมื่อศิษย์น้องเล็กไร้ซึ่งรากฐานจิตวิญญาณ นางกลับคิดจะควักรากฐานจิตวิญญาณของศิษย์พี่รองไปเสียอย่างนั้น

เย่เฉียวสติแทบแตก นางตัดสินใจลงจากเขาในคืนนั้นทันที ทิ้งภาระทุกอย่างไว้เบื้องหลัง ใครอยากเป็นเครื่องมือรองรับอารมณ์ก็เชิญตามสบาย!

...

เหล่าศิษย์พี่ในสำนักใหม่ล้วนดูปกติดี ทว่าเย่เฉียวผู้กุมความลับของเนื้อเรื่องกลับรู้ดีว่า ชายหนุ่มเหล่านี้ล้วนเป็นเพียง 'ปลาในอ่าง' ที่รอวันถูกนางเอกผู้เลอโฉมตกเบ็ดเท่านั้น

ศิษย์พี่ใหญ่ผู้ซึมเศร้าและเบื่อโลก คือชายผู้ลุ่มหลงรักจนยอมเป็นเพียงสุนัขรับใช้ที่มิอาจครอบครองหัวใจนาง และสุดท้ายต้องเสียสละชีพเพื่อนางเอก ทว่านับตั้งแต่เย่เฉียวปรากฏตัว เขากลับเลิกทำตัวอมทุกข์และไม่คิดจะตายอีกต่อไป หากแต่กลับวิ่งไล่ตามเย่เฉียวพลางตวาดลั่นทุกวันว่า "หากเจ้ากล้าโดดเรียนอีกแม้เพียงครั้งเดียว ข้าจะจัดการเจ้า!"

ศิษย์พี่รองคือตัวประกอบชายอัจฉริยะ ทว่าเพราะมิอาจทะลวงคอขวดแห่งพลังได้ จึงเกิดมารผจญในจิตใจและจบชีวิตลงด้วยทัณฑ์สายฟ้า เย่เฉียวจึงลองเอ่ยชวนเขาดู "วิถีแห่งเต๋าคือความเรียบง่าย ไร้ซึ่งตัณหาก็ย่อมแข็งแกร่ง ศิษย์พี่รอง... เรามาใช้ชีวิตแบบปล่อยวางกันดีไหมเจ้าคะ?"

ศิษย์พี่รอง: "..."

'ฟังดูแล้ว... ก็มีเหตุผลอยู่บ้าง?'

ศิษย์พี่สามผู้เป็นผู้ฝึกโอสถอัจฉริยะ คือตัวประกอบชายในฐานะตัวสำรอง เขาคอยมอบโอสถล้ำค่าให้นางเอกจนถูกสูบรีดคุณค่าจนหมดสิ้น ทว่าสิ่งที่ได้รับกลับมามีเพียงคำว่า 'เราเป็นเพียงเพื่อนกัน' เท่านั้น ทว่าเมื่อมีเย่เฉียวอยู่ ในหัวของศิษย์พี่สามจึงมีแต่เรื่องปรุงยา ปรุงยา และปรุงยา เพื่อที่จะได้มีโอสถไว้ปรนเปรอศิษย์น้องเล็กอย่างเต็มที่

ศิษย์พี่สี่ผู้มีกระดูกกระบี่โดยกำเนิด ยอมทำลายตบะและทำลายดวงจิตแห่งเต๋าเพื่อนางเอก เย่เฉียวจึงชักกระบี่ออกมาพลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจัง "ในใจไร้สตรี กระบี่ในมือย่อมทรงพลังยิ่งนัก สตรีมีแต่จะทำให้ความเร็วในการชักกระบี่ของเจ้าช้าลงเท่านั้น!"

ศิษย์พี่สี่มองศิษย์น้องเล็กที่พร่ำพูดจาเพ้อเจ้อด้วยสายตาว่างเปล่า "..."

นับตั้งแต่เย่เฉียวมาถึง เหล่าศิษย์พี่ก็มิได้วนเวียนอยู่รอบตัวนางเอกอีกต่อไป ส่งผลให้ทั่วทั้งสำนักตกอยู่ในความวุ่นวายโกลาหล

นางเอกในนิยายต้นฉบับถึงกับมึนงง 'แล้วรัศมีเสน่ห์ล้นเหลือของข้าหายไปไหนหมด!'