วันสิ้นโลกนี้ ฉันมองเห็นคุณสมบัติของพืชกลายพันธุ์

[ดอกแดนดิไลออนกลายพันธุ์: อาหารยีนสายการบิน เมื่อรับประทานแล้วจะสามารถบินได้เป็นเวลา 10 นาที]

[กระเจี๊ยบเขียวกลายพันธุ์: ช่วยปรับสมดุลการทำงานของลำไส้ ให้การขับถ่ายลื่นไหลสะดวกสบาย บอกลาปัญหาท้องผูกไปตลอดกาล]

[กระเจี๊ยบกลายพันธุ์...]

ภัยพิบัติทางธรรมชาติเกิดขึ้นอย่างไม่ทันตั้งตัว เมืองทั้งเมืองพังทลายกลายเป็นซากปรักหักพัง สัตว์ร้ายและพืชพรรณกลายพันธุ์เข้ายึดครองพื้นที่ที่เคยเป็นอารยธรรมของมนุษย์

แต่ในความสิ้นหวังนั้น มนุษยชาติกลับรวมพลังเป็นหนึ่งเดียว พวกเขาใช้เทคโนโลยีและทรัพยากรที่เหลืออยู่สร้างฐานที่มั่นขึ้นมาเพื่อความอยู่รอดของเผ่าพันธุ์

หลังเกิดภัยพิบัติ ลู่เย่าบังเอิญกินส้มที่มีพลังพิเศษเข้าไปจนทำให้ยีนในร่างกายกลายพันธุ์ ส่งผลให้เธอมีความสามารถพิเศษในการมองเห็นคุณสมบัติของ 'อาหารยีน' แต่ละชนิดได้

ช่วงกลางวัน เธอจะออกไปเก็บหาอาหารนอกเมืองกับพี่ชาย ส่วนตอนกลางคืนจะรับหน้าที่เป็นเจ้าหน้าที่ตรวจวัดที่ประตูเมือง เพื่อตรวจสอบพลังของอาหารยีนและสะสมแต้ม

คุณพ่อทำไร่ในเขตเพาะปลูกเพื่อหาเลี้ยงครอบครัว พี่สาวเปิดคลินิก ส่วนคุณแม่ขายน้ำแข็งคลายร้อนในช่วงฤดูร้อน ด้วยความร่วมแรงร่วมใจของทุกคน ทำให้ครอบครัวของเธอสามารถย้ายจากเขต E ไปยังเขต D และขยับขึ้นมาถึงเขต C ได้สำเร็จ

(หมายเหตุ 1: ประเด็นที่อาจมีการถกเถียงมากที่สุดในเรื่องนี้คือการที่พี่สาวเป็นคนคลั่งรัก แต่เธอจะเลิกราและไม่ยื้อยุดกับแฟนเก่าหลังจากบทที่ 22 โดยที่ผ่านมาเธอไม่ได้สูบเลือดสูบเนื้อคนในครอบครัวเพื่อปรนเปรอแฟนเก่า นอกจากจะช่วยแม่ดูแลพ่อ ทำอาหาร และทำงานบ้านแล้ว เธอยังออกไปเก็บหาอาหารนอกเมือง แม้จะไม่กล้าเข้าป่าลึกก็ตาม และเธอยังส่งเงินค่าใช้จ่ายให้แม่ทุกเดือน ส่วนเงินที่ใช้สนับสนุนแฟนเก่านั้นมาจากเงินเก็บส่วนตัวที่เธอออมไว้เอง)

(หมายเหตุ 2: ในช่วง 30 บทแรก นางเอกจะทุ่มเทเพื่อครอบครัวค่อนข้างมาก แต่เมื่อพี่ชายและพี่สาวได้รับพลังพิเศษ รวมถึงขาของคุณพ่อหายดีแล้ว ทุกคนในครอบครัวจะร่วมแรงร่วมใจกันสร้างฐานะให้มั่นคงยิ่งขึ้น)

เนื้อเรื่องหลักเน้นไปที่การพัฒนาของครอบครัว!

ไม่ใช่สายแม่พระที่ยอมคนไปทั่ว และไม่ใช่สายฉายเดี่ยวที่เห็นแก่ตัว!