ทันทีที่ตื่นรู้ สวี่เฉี่ยนก็พบว่าตัวเองเป็นเพียงตัวประกอบไร้ค่าในนิยายแนว 'ดอกบัวดำ' ที่มีนางเอกเป็นศูนย์กลางของเรื่อง
ในเนื้อเรื่องเดิม เธอคือทายาทตัวจริงที่ถูกสลับตัวในนิยายแนวทายาทตัวจริงและทายาทตัวปลอม
เพื่อไม่ให้ฐานะของตนสั่นคลอน นางเอกที่เป็นทายาทตัวปลอมจึงใช้ทุกอย่างรอบตัว รวมถึงตัวเธอเป็นบันไดเพื่อไต่เต้าขึ้นสู่จุดสูงสุด
เธอถูกบทบาทในนิยายควบคุมให้ต้องเชื่อฟังนางเอกอย่างไม่ลืมหูลืมตา เมินเฉยต่อพ่อแม่ผู้ให้กำเนิดและสามีมหาเศรษฐี ในหัวมีแต่ความคิดที่จะเอาใจนางเอกและยอมเป็นอาวุธให้เธอใช้งาน
แน่นอนว่าจุดจบของเธอนั้นแสนรันทด ทั้งแท้งลูก พ่อแม่ถูกปองร้าย ครอบครัวพังทลาย สามีหมางเมิน และสุดท้ายต้องจบชีวิตลงอย่างอนาถข้างถนน...
'บทบ้าบออะไรกันเนี่ย?'
ยังดีที่เธอตื่นรู้ก่อนที่เนื้อเรื่องจะดำเนินไปถึงจุดนั้น สวี่เฉี่ยนลูบท้องที่กำลังตั้งครรภ์ของเธอพลางตัดสินใจอย่างแน่วแน่ว่า นับจากนี้ไป เธอจะดูแลพ่อแม่ ปกป้องทรัพย์สมบัติ และกอดสามีมหาเศรษฐีผู้เป็นที่พึ่งไว้ให้แน่น ไม่ยอมปล่อยมือเด็ดขาด เธอจะไม่ยอมเป็นเครื่องมือให้นางเอกดอกบัวดำคนนั้นอีกต่อไป
สวี่เฉี่ยนรีบคว้าตัวสามีผู้ทรงอิทธิพลเอาไว้ แล้วแสร้งทำตัวอ่อนแอออดอ้อน "ฉันท้องแล้วค่ะ"
โหลวจิ้งเหนียนเลิกคิ้วขึ้น "ของผมเหรอ?"
"???"
เธอพยายามสะกดกลั้นอารมณ์ "สามีคะ ฉันรักคุณ"
ชายหนุ่มตอบอย่างขอไปที "อืม"
เมื่อมองใบหน้าอันหล่อเหลาราวกับเทพบุตร เธอก็ยังคงอดทนต่อไป "เราต้องอยู่ด้วยกันตลอดไปนะ"
ชายหนุ่มยังคงมีท่าทีเย็นชาเช่นเดิม
'สวี่เฉี่ยนเริ่มสงสัยว่าสามีอาจจะชอบคนอื่น'
'เธอจึงตัดสินใจที่จะยอมปล่อยมือเพื่อให้เขาได้สมหวัง'
แต่ในขณะที่เธอยอมรับชะตากรรมและยื่นหนังสือหย่าให้เขา...
โหลวจิ้งเหนียนกลับโกรธจนใบหน้าเคร่งขรึม เขาคว้าตัวเธอเข้ามากอดแนบชิดพลางโน้มลงมาคลอเคลียที่ข้างใบหู "ท้องลูกของผมอยู่เนี่ยนะ จะหย่า? อย่าหวังเลย"