ในคืนที่เวินหนิงตื่นรู้ถึงตัวตนที่แท้จริง เธอได้เห็นการสปอยล์จากกระสุนข้อความ
ในกระสุนข้อความเหล่านั้น เธอเป็นเพียงตัวประกอบหญิงที่ถูกกำหนดให้เป็นเบี้ยล่างในนิยายแนวรักหวานซึ้ง แม้จะมีฐานะทางสังคมที่โดดเด่น และมีความงดงามเย้ายวน แต่เธอกลับรักพระเอกอย่างบ้าคลั่งจนยอมให้เขาเหยียดหยามและย่ำยี จนในที่สุดก็เสียสติและจบชีวิตลงด้วยการกระโดดตึก
ในตอนที่เธอตื่นรู้ เธอถูกวางยา และกลุ่มคนเหล่านั้นกำลังเดินขึ้นมาบนตึก
ทว่า กระสุนข้อความกลับบอกว่า...
ให้ไปจูบคนคลั่งรักสายดาร์กคนนั้นเสีย แล้วเขาจะยอมมอบทั้งชีวิตให้เธอ
เวินหนิงหวาดกลัวยิ่งนัก แต่เธอกลับทำได้เพียงปล่อยให้น้ำตาคลอเบ้า และรวบรวมความกล้าที่สั่นเทาเคาะประตูห้องฝั่งตรงข้าม
วันรุ่งขึ้น ด้วยความรู้สึกอ่อนระทวยที่ช่วงเอว ทำให้เธอหวาดกลัวยิ่งกว่าเดิม จึงเอ่ยอย่างรู้ความว่า "เมื่อคืนไม่ได้ป้องกัน คุณช่วยให้คนส่งยามาให้หน่อยนะคะ..."
ใครจะรู้ว่าจู่ๆ ชายหนุ่มจะใบหน้าเย็นชาลง และกดร่างเธอไว้ด้วยท่าทางราวกับคนคลั่ง
"เธอไม่อยากมีลูกกับฉันงั้นเหรอ? แล้วเธออยากมีลูกกับใครกัน!"
❀
คนทั้งเมืองต่างคิดว่าการที่ลู่จื่อแต่งงานกับเวินหนิง เป็นเพียงการแต่งงานทางธุรกิจเพื่อผลประโยชน์ของทั้งสองฝ่าย และคงต้องหย่าร้างกันในสักวัน
จนกระทั่งมีคนได้เห็น...
คุณหนูตระกูลเวินผู้มีใบหน้าแดงระเรื่อและน่ารัก ถูกลู่จื่อโอบกอดไว้ในอ้อมแขนอย่างทะนุถนอม ชายหนุ่มที่เคยเด็ดขาดและโหดเหี้ยมกลับใช้น้ำเสียงแหบพร่า คอยปลอบประโลมเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่า
"เด็กดี... จูบอีกทีนะ..."