บอสเลเวลตันในเกมเอาชีวิตรอด

เย่เนี่ยนชู บอสระดับเทพที่จู่ๆ ก็ร่วงจากระดับคิงกลายเป็นระดับบรอนซ์ เมื่อเธอถูกดึงเข้าสู่เกมอีกครั้งในฐานะมือใหม่ แต่คุณสมบัติ 'คนดวงกุด' กลับตามหลอกหลอนเธอไม่เลิก

จะหาเบาะแส แต่ดันเดินไปเจอ บอส

จะตุนเสบียง แต่ดันเจอวิกฤตระเบิดกลางทาง

เกมนี้มันจะยากเกินไปแล้ว...

ดูเหมือนว่าโชคทั้งหมดในชีวิตของเธอ จะถูกใช้ไปกับการได้พบกับฉินมู่ไป๋เพียงเรื่องเดียว

ครั้งแรกที่พบกัน เย่เนี่ยนชูมองเด็กหนุ่มที่ถือพู่กันในมือแล้วคิดในใจว่า 'NPC คนนี้หล่อชะมัด'

ทว่าต่อมา เด็กหนุ่มคนเดิมกลับถือมีดคัตเตอร์ด้วยท่าทางราวกับเทพแห่งความตาย แต่รอยยิ้มบนใบหน้ากลับดูอ่อนโยนและไร้พิษสงอย่างยิ่ง

เย่เนี่ยนชู: ...

สำหรับคนอื่นนี่คือการเอาชีวิตรอด แต่สำหรับเขา มันคือการเล่นเกม

แบบนี้จะไปสู้ได้ยังไง? เธอขอแจ้งรีพอร์ตหมอนี่ว่าใช้โปรแกรมโกงได้ไหม?

เมืองเล็กๆ ที่ราวกับสรวงสวรรค์บนดิน

วันสิ้นโลกที่เต็มไปด้วยอันตราย

เสียงเพลงจากใต้ทะเลลึก

รถไฟที่หายไปอย่างลึกลับ

ป่าฝนที่ลึกลับสุดหยั่งถึง

สถานพักฟื้นสุดสยอง...

อันตรายถาโถมเข้ามาไม่หยุดหย่อน สิ่งที่เรียกว่า 'ผู้เล่น' หากทำภารกิจสำเร็จก็จะได้จากไป มิเช่นนั้นก็ต้องตายในเกมนี้

(เหตุผลที่นางเอกเริ่มเกมรอบแรกเหมือนมือใหม่นั้นมีที่มาที่ไป! มีจริงๆ นะ! จำใจต้องเขียนลงในคำโปรย...)

สุดท้ายนี้~ นิยายเรื่องนี้ไม่อ่านแล้วปวดตับ (ไม่ต้องคิดเยอะ)