ฉันเปิดร้านอาหารจีนจนดังระเบิดในวันสิ้นโลก

หลังจากความตาย หลิงจิงได้ผูกพันกับระบบบริหารจัดการ และถูกสุ่มส่งไปยังโลกหลังวันสิ้นโลกที่เต็มไปด้วยพืชและสัตว์กลายพันธุ์

เมื่อระบบให้เธอตั้งชื่อร้านอาหาร หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เธอจึงพิมพ์ลงไปว่า: ร้านอาหารจีน

ในวันสิ้นโลกที่ทุกสรรพสิ่งกลายเป็นศัตรู มนุษย์ที่หิวโหยจนใกล้ตาย เมื่อได้กลิ่นหอมของมันฝรั่งเผา ต่างก็แสดงสีหน้าไม่อยากจะเชื่อสายตา

และเมื่อได้ลิ้มรสมันหวานเผา น้ำตาก็ไหลพรากออกมาพร้อมกับน้ำลายที่สอเต็มปาก

หลิงจิง: 'นี่มันแค่เริ่มต้นเท่านั้นแหละ'

เมื่อเมนูอาหารเริ่มปลดล็อกมากขึ้นเรื่อยๆ ทั้งมันฝรั่งเส้นผัดเปรี้ยวหวาน, ซี่โครงหมูเปรี้ยวหวาน, ปลาต้มพริก, หม่าล่าทั่ง, หม้อไฟ, บาร์บีคิว, โร่วเจียมัว, ซุปแกะ, ตี้ซานเซียน...

รสชาติอันเหนือชั้นของอาหารจีนทำให้มนุษย์ในวันสิ้นโลกคลุ้มคลั่ง

"นี่คืออาหารจีนงั้นเหรอ? แล้ว 'จีน' มันคือที่ไหนกัน! สุดยอดชะมัดเลย!"

อะไรนะ!?

อาหารเหล่านี้ไม่ใช่แค่ของอร่อยที่ไม่เคยเห็นมาก่อน แต่ยังสามารถถอนพิษ, ลดมลพิษ, เพิ่มพลังป้องกัน และช่วยต้านทานการรุกรานของพืชและสัตว์กลายพันธุ์ได้อีกด้วย!!!

"เถ้าแก่ คุณคือผู้ช่วยชีวิตที่มาโปรดพวกเราใช่ไหมครับ?" ลูกค้าที่มาทานอาหารเอ่ยถามด้วยน้ำตานองหน้า

"เปล่า" หลิงจิงจัดวางจานให้เข้าที่ พร้อมส่งยิ้มบางๆ อย่างเฉยเมย "ฉันก็แค่เจ้าของร้านอาหารจีนคนหนึ่งเท่านั้น"