ฉันมาเป็นพี่เลี้ยงนะ ไม่ได้มาให้หนุ่มอีสปอร์ตแย่งกันจีบ!

เพื่อชดใช้หนี้สินห้าล้านที่พ่อทิ้งไว้ ฉินเหมียนเหมียนจึงเซ็นสัญญากับทีม KOG ทีม 'หมาบ้า' ชื่อดัง เพื่อเข้าทำงานในตำแหน่งผู้จัดการดูแลความเป็นอยู่ของสมาชิกในทีม

วันแรกที่เริ่มงาน เธอก็ถูกทำให้ตกใจจนร้องไห้ออกมา

เดิมทีเธอคิดว่าเหล่าเทพบุตรผู้โด่งดังในวงการอีสปอร์ตกลุ่มนี้ จะรับมือยากและเอาใจยากขึ้นเรื่อยๆ ตามลำดับ

แต่ใครจะรู้ว่าท่าทางนุ่มนิ่มขี้อ้อนของเธอ กลับสยบเหล่าเด็กหนุ่มจอมพยศกลุ่มนี้จนอยู่หมัดตั้งนานแล้ว

……

เมื่อเวลาผ่านไป เรื่องราวเริ่มเปลี่ยนไปในทิศทางที่แปลกประหลาด—

กัปตันตำแหน่งป่าผู้เกรี้ยวกราดที่ขึ้นชื่อว่า 'ห้ามคนนอกเข้าใกล้' กลับดึงตัวผู้จัดการสาวเข้ามาแนบชิดในระหว่างช่วงพักการแข่งขัน ขณะที่บิดฝากขวดน้ำส่งให้ ปลายนิ้วของเขากลับปัดผ่านมุมปากของเธอเบาๆ พร้อมเอ่ยว่า "ถ้าไม่มีฉันคอยดูแล เธอจะทำยังไงหืม?"

ส่วนผู้เล่นเลนล่างที่ดูเป็นสุภาพบุรุษแต่ร้ายลึก หลังจากที่ฉินเหมียนเหมียนถูกคนเดินถนนเดินชนเข้าอย่างจัง เขาก็รีบดึงเธอไปไว้ข้างหลังด้วยใบหน้าเย็นชา พร้อมตวาดใส่อีกฝ่ายว่า "ตาไม่มีหรือไง? ผู้จัดการของพวกเราเป็นคนที่นายกล้าแตะต้องด้วยเหรอ?"

จนกระทั่งถึงสัปดาห์แห่งออลสตาร์ กัปตันผู้แสนอ่อนโยนจากทีมคู่แข่งได้ยื่นข้อเสนอให้ฉินเหมียนเหมียนว่า

"เหมียนเหมียน คนของทีม KOG ป่าเถื่อนเกินไป มาอยู่กับฉันเถอะ เรื่องเงินเดือนเธอเรียกมาได้เลย ฉันสัญญาว่าจะไม่ดุเธอเด็ดขาด"

ฉินเหมียนเหมียนรู้สึกหวั่นไหวเล็กน้อย และกำลังจะอ้าปากตอบ

ทันใดนั้น มือหนาที่ร้อนผ่าวก็กระชากเธอให้กลับไปยังห้องพักรับรองของ KOG อย่างแรง

"ลองเดินออกไปดูสิว่าฉันจะว่ายังไง?"

"รำคาญที่ฉันอารมณ์ไม่ดีงั้นเหรอ? ได้ ฉันจะปรับปรุงตัว ต่อไปนี้ถ้วยรางวัลก็ให้เธอ เงินก็ให้เธอ แม้แต่ชีวิตฉันก็ยกให้เธอได้ แต่ห้ามมองผู้ชายคนอื่น..."

ด้านหลังของเธอ สมาชิกทีม KOG ที่เคยดูเกียจคร้านกลับลุกขึ้นยืนพร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย ก่อนจะล้อมรอบตัวเธอไว้ใจกลางอาณาเขตของพวกเขา

"ในเมื่อเข้ามาอยู่ในทีมของพวกเราแล้ว ชาตินี้ทั้งชาติเธอก็ต้องเป็น 'เจ้าแม่ตัวน้อย' ของพวกเราเท่านั้น"